Kenan ÖZTÜRK

Düşündüm Bu Bayramda

Kenan ÖZTÜRK

                Umut, yaşama tutunmanın anahtarı.    
                İyimser duygu ve düşünceler onun için önemli.   
                Gelecekte nelerle karşılaşacağımızı bilemiyor olsak da.
                Planlar, programlar hep umutlar üzerine kurulu olsa da.
                Kaderde ne varsa yaşarken öğreniyoruz her şeyi.
                Sosyalleşmeyle beraber hüzünlerin de saklı kaldığı bir bayram daha geride kaldı.
                Vatanından ayrı kalanları düşündüm yine bu bayramda.
                Gurbette geleceğe umutla sarılmak isteyenler nasıl geçirdi acaba bu bayramı?
                Beklenmedik sürprizler sevindirirken, üzebiliyor da. 
                Hayatın istenmedik duraklarına yolu düşenler, acıları yüreğine bastıranlar...
                Onlardan birkaçı da son aylarda hafızamın bir köşesinde yer edindi.   
                Umudu zirveye çıkartan aileden başlayalım önce.
                Geçtiğimiz Ramazan Bayramı, hem ziyaret hem çocuklarına ödül olur düşüncesiyle ailece İstanbul'a gitmişlerdi. Dönüş yolu Kastamonu'da kendi kullandığı araçla kaza yaparak iki yavrusunu kaybeden Çınarlık Ortaokulu Müdürü Mehmet Yılmaz hocamı ve ailesini düşündüm bu bayramda.
                Allah kimsenin başına vermesin diyeceğimiz tabloyla yüzleşmişlerdi.
                Ailenin acıları ne kadar soğudu bu bayramda?
                Bir başka şahsiyet; hayatının en verimli çağında, çocukları için gelecek hayalleri kuran, Samsun DSİ Türk Müziği solisti Seyit Ali Dönmez ’in motosiklet kazasıyla hayata veda edişini düşündüm bu bayramda.
                Ailenin direğini kaybeden aile nasıl geçirdiler acaba bu bayramı?
                O kadar derin acılarla bayrama kavuşanlar var ki…
                Yine hayatlarının baharında Atakum'da motosiklet kazasıyla yaşama veda eden iki gencimizin ailelerini düşündüm bu bayramda.
                Herkesin kabir ziyaretlerini yoğunlaştırdığı bayramı onlar da geride bıraktı.
                Bir başka acı ki bu acı o yürekte nasıl soğur bilemiyorum.
                Samsun’da aracıyla iki buçuk yaşındaki oğlunu ezerek ölümüne sebep olan, yaşadığı dramı ömrü boyunca unutamayacak o anneyi düşündüm bu bayramda.
                Ya lösemiyle mücadelesini bayram arifesinde yenilgiyle bitiren Trabzonlu Eymen ve ailesinin duyguları nasıldı bu bayramda acaba?
                Yaşam öylesine dinamik ki, takvim hızla geçip gidiyor.
                Yaralar kabuk bağlarken, başka umutlarla yollar aşınıyor. 
                Umudun tüketildiğinde anlamsızlaşan, bir dakika sonrasını bilmediğimiz süreçte, ne zaman neyi yaşayacağımız konusunda sınırsız etkin değiliz.
                Her şeye rağmen de umutlara sarılmaktan başka çare yok.
                Bayramların biri bitiyor, diğerleri önümüzde. 
                Umutların tüketilmediği başka bayramlarda buluşmak dileğiyle…